Auteursarchief: admin

Componisten en kunst in de bibliotheek

Componisten en kunst

Een project van Cees Mobach met muziek, film, beeldende kunst en literatuur rond Chopin, Schumann, Bach, Tsjaikowsky, Ravel en Gershwin op vier donderdagavonden in de bblthk.

9 oktober  –   Chopin, Helse liefde , Schumann, Een brug te ver   —   met  piano en koor
23 oktober –  Bach, Desnoods geblindoekt  —  met piano en fluit
13 november – Tsjaikowsky, Glaasje op  —  met piano, cello en zang
27 november – Ravel, Teveel noten, Gershwin, Meetellen  — met piano, viool en  jazz-orkest

Aanvang: 20:00 uur Entree: € 5,00

De FILECO
In de klassieke muziek wordt naarstig gezocht naar nieuwe presentatievormen. Er moet worden opgebokst tegen de hippe clips van de popmuziek en kleurige wereldmuziek-concerten. Het internet staat er dagelijks vol mee. Cees Mobach ontwikkelde een eigen format, dat hij ‘FILECO’ noemt. Het is een presentatievorm waarin film, literatuur en muziek elkaar aanvullen en wederzijds beïnvloeden. In de FILECO, een afkorting van Film/Lezing/Concert, hebben we te maken met de ‘biopic’, een biografische film van een componist, vermengd met beelden uit documentaires, eigen beelden en een aangepast geluidsspoor. Van iedere componist die aan de orde komt zijn er meerdere gemaakt.

Muziek
Musici zullen de films live verbinden met muziek die eraan gerelateerd is. We maken kennis maken met piano, fluit, viool, cello, zang, koor en jazz-orkest. Korte toelichtingen zorgen voor de juiste context.

Film
Muziek van een geliefde componist tegelijk horen en zien in de context waarin het geschreven is maakt het speciaal, doet iets met je. Denk aan Mozart en zijn Requiem in ‘Amadeus’. Het heeft miljoenen mensen dichterbij zijn muziek gebracht, louter en alleen om de prachtige combinatie van beeld en geluid. Zo zullen we Bach zien in zijn historische confrontatie met Frederic de Grote. Chopin hoest zich de longen uit z’n lijf op Mallorca en Ravel ondergaat een hersenoperatie. Het zijn slechts grepen uit een arsenaal van meeslepende, meestal onbekende films. In die films wordt soms ‘oprecht gelogen’. Dat gaat ten koste van de historische juistheid, maar het houdt de vaart erin!

De best geslaagde films over componisten behandelen een belangrijke episode uit hun leven – zelden hun hele leven. Regisseurs krijgen in hun casting te maken met het vinden van de juiste look-a-likes, historisch verantwoorde kostuums en locaties, muzikale uitvoeringspraktijk en muziekkeuze; allemaal kostbare investeringen. Het zorgt er samen met de relatief kleine doelgroep voor, dat er weinig biopics van componisten en dat maakt de FILECO’s extra interessant.

Beeldende Kunst
Muziek is in de FILECO de bron van de inspiratie. Vele vormen van kunst vergaat het net zo. Voor dit project werd dan ook het Platform Beroepskunstenaars Wageningen  (PBW) uitgenodigd aan te haken op de muziek van genoemde componisten. Wie durft zich te laten inspireren door Chopin, Schumann, Bach, Tsjaikowsky, Ravel of Gershwin in de vorm van een beeldende of literaire bijdrage, dat was de vraag. Niet minder dan twaalf kunstenaars hebben gereageerd. Hun producten zijn van 9 oktober tot 23 november in de bblthk te zien, waarbij videobeelden en tekst zorgen voor interactie tussen de kunstwerken en de bezoekers.

Literatuur
De bekende muziekpublicisten Martin Kaaij en Thijs Bonger zullen bij Bach (23 oktober) en Tsjaikowsky (13 nov) een bijdrage leveren. Martin Kaaij is naast gitarist ook publicist. Hij schrijft boeken (o.m. ‘Niet bij Bach alleen’) , wekelijkse columns in de VPRO-gids en staat bekend om zijn humoristische en relativerende stijl. Thijs Bonger is publicist, muziekcriticus, editor van het bekende TV-programma ‘De Tiende van Tijl’, presenteert radioprogramma’s en schrijft luisterboeken over componisten, waaronder een van Tsjaikowsky.

Complimenten-machine in Junusstraat

Gemeente koopt Anne Wiggen voor 750ste verjaardag

annewiggen2Wageningen bestaat dit jaar 750 jaar. Petra de Vree heeft hiervoor speciaal dit beeld gemaakt. In het beeld zijn meerdere elementen te zien die verwijzen naar (de verjaardag van) Wageningen. Zo staat ieder huisje op haar jurk voor 50 jaar, als je verder zoekt vind je ook jaartallen. De naam Anne Wiggen is een anagram. Puzzelend met de letters van haar naam kom je vanzelf bij Wageningen uit. In haar ene hand houdt ze het wapen van Wageningen omhoog, door een paar spaken van het wapen weg te halen blijft het vredesteken over. Dat heeft ze in haar andere hand.

Het beeld Anne Wiggen, is aangeschaft door de gemeente. Het zal op 21 december te bezichtigen zijn tijdens de afsluiting van Wageningen750. Anne Wiggen is tussen 13.00 en 17.00 uur te zien in het stadhuis van Wageningen. Er is een uitgebreid programma, waaronder de prachtige foto-tentoonstelling van collega-kunstenaar July Leesberg.
Anne Wiggen verhuist na het middagprogramma in het stadhuis naar de Junushoff, waar de burgemeester een speech houdt. Het beeld gaat in januari 2014 definitief naar het stadhuis van Wageningen.

Petra de Vree en Salman Ezzammoury prijswinnaars

Afgelopen weekend, 13 en 14 april was er de Culturele Ronde in Wageningen. Onze leden Petra de Vree en Salman Ezzammoury werden door het publiek als beste gekozen in respectievelijk ‘het museum de Casteelse Poort, en de etalages. Zeer verdiend en we feliciteren hen van harte.

Interview Sharon Burggraaf

Toen ze besloot mee te doen aan de tentoonstelling Point of no Return, werd haar interesse gewekt door minder vrolijke zonmomenten. Ze kwam op sites terecht met prachtige ‘smogsuns’. Smog door ingrijpen van mensen: bosbranden en luchtvervuiling. Verstikkende dekens boven een vervuilde stad. Van vijf continenten nam Sharon een zon: Caïro, Beijing, Los Angeles, Sao Paulo en Melbourne. De kleuren van die beelden ontleedde ze op de computer in kleurcodes die ze in olieverf uitwerkte op papier.

Minutieus schildert ze lijntjes, vol aandacht, anders gaat het meteen fout. Een buitenstaander zou het niet zien, maar Sharon ziet zelf elk ‘weeffoutje’.

Ineens kwam een eigen schets haar bekend voor. Het waren de ‘serapes’, de traditionele, gestreepte Mexicaanse dekens. ‘Vanuit hun traditie baseren de Maya’s en andere oude volken zich meer op hun omgeving, op de regenboog en de zon bijvoorbeeld.’

Sharon heeft in Colombia vormgeving gestudeerd en hier kwam ineens in haar werkkamer weer die lijn met toen terug in haar werk. ‘Ik had de kleurcodes uit mijn computer nodig om de betekenisvolle kleurlijnen in de inheemse dekens weer te zien.’

Haar vijf dekens schildert ze op handgeschept papier van moerbeibast. Het is een soort weefsel, aaibaar is het ook.

In eerder werk was Sharon ook al bezig met codes: bijvoorbeeld in het DNA Barcodepad (2009, Linnaeus-tentoonstelling in Wageningen). Sinds ze de grafische weefsels in Latijns-Amerika zag, was ze onbewust altijd met lijnen bezig. ‘Nu gebruiken we overal digitale codes voor.’

Met de aaibare werken wil ze opnieuw betekenis geven aan de natuur door het unieke ervan in unieke codes weer te geven.

‘Als ik met aandacht iets zichtbaar maak, worden andere mensen zich misschien ook bewust van de waarde van de natuur. Wij zijn in dienst van de natuur, en niet omgekeerd. We zijn nu op het punt gekomen dat we dat moeten inzien. Anders verstikken we in onze eigen uitlaatgassen, in onze eigen dekens.’

Portret van Sharon Burggraaf fotografie © Salman Ezzammoury (2)

Op de foto: Sharon Burggraaf gewikkeld in de zonnedeken van Beijing.  (foto: Salman Ezzammoury)

Interview Gelske Kwikkel

Het thema ‘point of no return’ heeft voor Gelske te maken met de hele weg die de vrouw in de kunstgeschiedenis heeft afgelegd. ,,Voor mij wordt de ontwikkeling van de mens weerspiegeld in de kunstgeschiedenis en daarbij is er geen weg terug”, zegt Kwikkel.

Ze begon met negen schetsen van werken uit de kunstgeschiedenis. Toen pas kwam ze erachter dat het praktisch allemaal afbeeldingen van vrouwen waren. Op die basis ging ze verder en kwam ze uiteindelijk tot vijftien werken. Kwikkel: ,,n de eerste afbeelding van de prehistorische Venus is de vrouw het symbool van de vruchtbaarheid. Ze is alleen nog maar buik, ze heeft geen ledematen, kan niet uit de voeten. Je ziet gaandeweg dat de vrouw steeds meer op aarde komt, van vlees en bloed wordt, en er mag zijn.”

Andere werkwijze

De werkwijze van Kwikkel was bij dit werk voor de tentoonstelling totaal anders. Gewoonlijk begint ze vanuit het niets te schilderen, abstract werk. De meeste tableaus voor Point of no Return zijn juist figuratief. ,,Ik vond het erg leuk om vanuit iets bestaands te werken”, aldus Kwikkel. Maar daar wilde ze het niet bij laten. ‘De oude kunst is goed, maar het is ook míjn werk.’ Zo gaf ze haar eigen invulling aan de achtergronden.

20120921 Ponr Gelske Kwikkel

In het werk komen bekende beeltenissen en schilders voorbij, zoals Rubens, Vermeer, Picasso, maar bijvoorbeeld ook een expressionist als Jawlenski. Aan het eind van zijn leven verabstraheerde hij de vrouw tot een kruis. Zijn hele leven werkte hij toe naar die abstractie, zoals de weg van de kunstgeschiedenis nodig was om Gelske zelf het vijftiende en laatste schilderij van dit werk te kunnen laten maken. Die weg is een point of no return.

Gelske Kwikkel doet graag mee met tentoonstellingen die het Platform Beroepskunstenaars Wageningen organiseert. Het biedt een goede mogelijkheid om te exposeren en de thema’s brengen haar tot ander werk. ‘Dit figuratieve werk zou ik anders zeker niet hebben gemaakt.’

Waarom mogen mensen de tentoonstelling Point of no Return niet missen?

,,Er zijn toch al weinig tentoonstellingen in Wageningen en hier is heel afwisselende kunst te zien van veel mensen”, zegt Kwikkel tot besluit.

Expositie: point of no return

http://www.facebook.com/ExpositiePointOfNoReturn

Deze expositie is een initiatief van Jacqueline van Bergeijk en Petra de Vree. De Nijmeegse kunstenaars Jos van Gessel en Ineke Kaagman coachten de kunstenaars gedurende het ontwikkelingsproces.
De bijzondere locatie is ter beschikking gesteld door het Bouwfonds. Deze voormalige Universiteitsbibliotheek aan de Binnenhaven 7 is getooid met een gevelmozaïek van Leo Schatz en is toegankelijk gemaakt met een brede trappartij. Helaas voor rolstoelen niet toegankelijk.
In de expositieperiode vinden er op drie vrijdagavonden Salons plaats, met het thema van de expositie als uitgangspunt. Zij worden achtereenvolgens ingevuld door het Fablab Wageningen in oprichting, Spinoza-prijswinnaar Marten Scheffer, en Transition Towns Vallei. De salons zijn voor iedereen vrij toegankelijk.
21 december 2012 is de laatste dag van de expositie.
Salons:
Vrijdag 16 november 20 uur: FabLab Wageningen (onder voorbehoud), over 3D printers en laserzagen
Vrijdag 30 november 20 uur: Marten Scheffer over kantelpunten in ecosystemen
Vrijdag 14 december 20 uur: Transition Towns Vallei over guerrilla gardening en meer

Info:
Vernissage: 2 november om 20.00. Iedereen is van harte welkom.
Locatie: Binnenhaven 7 Wageningen
Periode: 2 november tot en met 21 december
Geopend: za en zo van 11 tot 17 uur
Groepen ook op afspraak.
https://www.beroepskunstenaars.nl, zie nieuws en agenda

Contact: Petra de Vree (06-11212764; petradevree@gmail.com) en Jacqueline van Bergeijk (06-51532424; info@jacquelinevanbergeijk.nl).

Het Platform BKW is een belangenorganisatie voor in Wageningen wonende en/of werkende professionele kunstenaars. Het Platform staat open voor alle disciplines. Het merendeel van de leden is actief in de beeldende kunst en design in brede zin. Daarnaast zijn disciplines als theatermaken, muziek en literatuur vertegenwoordigd.

Expositie: hoe blauw is blauw in kernhem 2012

een blauwe expositie van ART-zeven, waarvan verschillende leden deel uit maken.

ART-zeven heeft het blauw opnieuw vormgegeven. Het werken met de kleur blauw heeft zeer inspirerend gewerkt, en was minder rustgevend dan gedacht. Blauw kan ook zeer aktiverend en verdiepend werken! Ze werden op nieuwe ideeën gebracht en konden andere wegen inslaan.

“De blauwe wandeling”, een installatie van Carla Kamstra is hier een voorbeeld van. Het keramiek van Ineke Schippers laat blauw zien in de verbinding van hemel en aarde in de vorm van bomen.

Frida Stad maakte een serie schilderijen met aanlegsteigers in zee. Yetty Elzas heeft naast het beeldhouwen in brons en steen andere, kleurigere materialen ontdekt. Birgit Pedersen heeft o.a. intuïtief de vorm bij blauw gezocht; de zoektocht is in 7 vrouwelijke torsos te zien. Gelske Kwikkel heeft de kleurbeleving op doek proberen te vangen in veel kleuren en lagen blauw. Josien Plomp heeft zich laten inspireren door veranderingen in blauw, zij laat in een aantal werken zien wat voor effekt, emotie dit kan oproepen.

Een gezamenlijk project is het grote doek van 3 bij 3 meter dat in de hal van Huis Kernhem hangt en is ontstaan uit een samenvoeging van individuele schilderijen.

Expositie: 13 t/m 28 oktober 2012

Openingstijden: za- en zondag van 11.00 tot 17.00 uur

Opening op zaterdag 13 oktober om 15.00 uur met zang door Roos Blufpand en een speciaal door haar, voor deze tentoonstelling, gecomponeerd blauw lied.

Huis Kernhem, Kernhemseweg 7, 6718 ZB Ede

www.huiskernhem.nl